Para Kimde?

Ahmet, elindeki gazeteyi okurken birden "Vay be!" diye bağırdı, sonra hemen toparlandı. Burası bir kütüphaneydi ve kütüphanede ses çıkarmak olmazdı. Zaten hemen herkes, başta kendi arkadaşları, dönüp sus işareti yapmışlardı. Proje ödevi için grup çalışması yapıyorlardı. Bu sebeple Ahmet'le arkadaşları kütüphanenin süreli yayınlar bölümüne geçmişlerdi: Ali, Ayşe, Merve, Hakkı ve tabii ki Ahmet.

Ahmet usulca diğerlerine "Pardon, pardon ama şuna bir bakın piyasaya yeni çıkan Karoyo cip , harika değil mi". Hakkı umursamazca "Parası da harika, baksana şunun fiyatına!".
Merve "Susun arkadaşlar! Kütüphanede kurallar vardır, bunların içinde konuşmak yoktur!" dedi ukalaca. Zaten sınıfın da en çalışkanıydı ve kurallara sıkı sıkıya uymayı ihmal etmezdi. Ahmet her zamanki babacan tavırlarıyla "Bu cip insanda kurallara uyacak akıl mı bırakır!" dedi. "Gene de çok pahalı" diye üsteledi Hakkı. " Satın alan var ki çıkartıyorlar piyasaya" diye cevap verdi Ahmet. "Bunu alabilecek olanın amma çok parası vardır" diye iç geçirdi Hakkı. "Parayla imanın kimde olduğu bilinmez" dedi Merve tartışmaya son noktayı koymak ve susmalarını sağlamak için. "Ben bilirim" diye atıldı şimdiye kadar konuşmaları izleyen Ali her zaman ki cingözlüğüyle. "Nasıl yani?" dedi Merve şaşırarak. "Göstereyim ama burası yeri değil; aşağıda bir kafe var, hem bir şeyler yer, içer dinleniriz; hem de size kimde para var nasıl bulunur gösteririm". "İyi olur ,zaten sıkılmıştım." dedi Hakkı. Merve biraz nazlandı. Öyle ya daha projenin konusunun geçtiği kitapları bile tam olarak bulamamışlardı.

Ahmet "Gerçekten de bir ara verip bir şeyler yemeğe ihtiyacımız var; nasıl olsa projenin daha vakti var." dedi. Merve de "Sen hep mideni düşünürsün, beni de konuşturuyorsunuz zaten hadi bari hemen çıkalım" diye cevap verdi. Diğerleri gibi o da kitaplarını defterlerini toplamaya başladı.

Kütüphanenin karşısında güzel bir kafe vardı. İçeri girip iki masayı birleştirdiler ve merakla Ali'ye dönüp "Yap şu numaranı!" diye ısrar ettiler. Yalnız Ahmet "Bir dakika arkadaşlar, sandviçlerimizi söyleyelim, yanında çaylarımızı da unutmayalım tabii." deyince hepsi bastı kahkahayı.

Hakkı "Yahu az obur değilsin ha sende!" dedi. Garsona siparişlerini verdiler.
Ayşe "Hadi Ali, bil bakalım kimde para var?" diye utanarak sordu. Ayşe sessiz, sakin, pek konuşmayan kendi halinde bir kızdı. O bile meraklanmıştı.

Ali "Tamam" dedi; "Öncelikle şunu söyleyeyim; bilimleri bilen ve onları yorumlayan için hayat çok kolaydır. Hayattaki tüm olaylarda bize ip ucu olabilecek doneler vardır. Bu bilgileri yerli yerinde kullanabilmek bilimin asıl hedefidir." "Çok doğru" diye atıldı Merve. "Hah tamam şıracının şahidi bozacı.Kes traşı da numarayı yap istersen." diye mızmızlandı Hakkı. Ali devam etti. "Matematiksel işlemleri kullanarak bir grup içinde kimde para var hatta hangi cebinde onu bile bulabilirsiniz."

"Tabii adamın dayısı matematik profesörü olunca böyle olur. Bizim profesör bir dayımız yok ki?"diye araya girdi Ahmet. "Gerçi sen aşçı bir dayın olmasını tercih edersin." diye Hakkı Ahmet'e laf yetiştirdi.

Merve "Susun, susun arkadaşlar!" dedi. Numaranın büyüsüne kapılmış, nasıl olabilir diye iyiden iyiye meraklanıyordu. Şu Ali de nereden buluyordu bu numaraları, pratik zekası en kuvvetli olanıydı sınıfın, ileride matematik bilimi ile ilgili önemli çalışmalar yapacağı belliydi. "Aman kütüphanede sus, burada sus, peki anne susarım." dedi Ahmet. Tartışma uzamadan Ali araya girdi. "Önce sizi sıraya sokalım, her birinize bir numara verelim.Sen bir ol Ayşe. Merve iki, Ahmet üç, Hakkı sen de dört numara ol. Lütfen numaralarınızı unutmayınız ve sıranızı da bozmayın. Şu parayı da alın."

Ali masanın üzerine madeni bir para koydu. "Ben şimdi ellerimi yıkamaya gideceğim, yemekten önce el yıkamak iyi olur.Bu arada siz de parayı saklayın.Para içinizden birinin sağ ya da sol cebinde dursun. Ben de paranın kimde ve kimin hangi cebinde olduğunu bileyim."

Ali ellerini yıkamaya gider gitmez bir patırtıdır koptu, herkes parayı almak istiyordu.
Merve hemen olaya müdahale etti. "Bir dakika ,bir dakika arkadaşlar! Bu tür durumlarda insanın aklına hep 3 sayısı gelir. Parayı 3 numaraya vermeyelim."

Ahmet karşı çıktı. "Nedenmiş, matematiksel birtakım şeylerden söz etti, tahmin demedi ki." Hakkı "Ben alayım siz şimdi sağınızı solunuzu karıştırırsınız. "Çok komik!" dedi Ayşe Tartışma uzayacaktı ki garson siparişleri masaya getirdi. Ahmet hemen sandviçlerle ilgilendi ve tartışmadan çekildi. Ayşe "Hakkı, ben birinciyim, sen de sonuncu kişisin, tahmin etmek kolay olabilir. En iyisi parayı Merve'ye verelim" dedi. Bunun üzerine Merve'nin sağ cebine parayı koymayı, zorda olsa, kararlaştırdılar. Ali biraz sonra geldiğinde Ahmet ikinci sandviçe geçmişti bile, üçüncüyü sipariş etmek için garsonu gözlüyordu. Ali "Sakladınız mı arkadaşlar?" dedi. Ayşe "Biraz zor oldu ama" diye kikirdedi. Hakkı "Allah tan sandviçler imdadımıza yetişti de Ahmet'in elinden parayı zor kurtardık. Baksana ne kadar acıkmış, yavaş ol istersen!". Ağzı dolu olan Ahmet zorlukla "Bana takılmasan işin rast gitmez değil mi?" diyebildi.

Merve "Hadi bil bakalım kimde?" dedi,sabırsızlanarak. Ali "Tamam tamam. Önce matematikten yararlanmamız gerekiyor, falcılık yapmıyoruz burada. Şimdi sizden bir dizi işlem yapmanızı isteyeceğim. Ayşe lütfen kağıt, kalem çıkarır mısın?". İçlerinde en sakinleri Ayşe olduğundan denileni hiç itiraz etmeden yaptı.

"Evet ,şimdi ilk olarak parayı saklayan kişinin tanıtım numarasını bana göstermeden iki ile çarpın". Ayşe Merve'nin numarası olan 2 'yi 2 ile çarptı. "Çıkan sayıyı 5 ile toplayın." 4+5=9 u elde etti Ayşe. "Sonucu 5 ile çarpın" 9x5=45.

Ahmet dışında herkes sandviçleri bırakmış işlemleri takip ediyordu. Ahmet ise bir yandan üçüncü sandviçini iştahla yerken diğer yandan da " Ben zihnimden yapıyorum, ben zihnimden yapıyorum" diyordu.

"10 da benim için ekleyin" dedi Ali. 45+10= 55 olmuştu. Ali "Para sağ cepte ise 1 ; solda ise 2 ekleyin ve sonucu bana söyleyin" deyince Ayşe "56" diye cevapladı.

Ahmet "Benimkisi 46 çıktı ama!" dediğinde , işlemleri baştan kontrol etmek zorunda kaldılar. Ahmet'e de gösterdiler. Cevap 56 idi. Ali "Bu sayı ile parayı saklayan kişi sır değil. Para 2 numaralı Merve'nin sağ cebinde." deyince hepsi şaşırdılar
.
Hep bir ağızdan "Nasıl bildin? Bize de göster."dediler. "Sandviçlerimizi yiyelim, anlatırım" dedi Ali. Fikirler yürüterek sandviçlerini yemeğe başladılar.
Hakkı "Ali seni tanımasam bizi gizli gizli gözetlediğini düşünürdüm". Ahmet "Bu adam sihirbaz, sayı sihirbazı!" diyerek Hakkı'ya katıldı.Ahmet sandviçlerini bitirdiği için rahat rahat konuşuyordu.

Ali "Hayır, hayır bu bir sihir değil, ne sihirdir ne keramet matematik bilmek marifet! Çaylarımızı yudumlarken size bu işin sırrını anlatabilirim."diyerek Ayşe'den kalemi aldı. Burnunun kenarını kaşıdı, önem verdiği bir konuyu anlatırken hep bunu yapardı. Kağıdı çevirdi ve en son söylenen 56 sayısını kağıda yazdı. "Bakın arkadaşlar sizin en son söylediğiniz sayı 56. Öyle değil mi?" Hepsi büyük bir ciddiyetle dinliyorlardı. Hep birlikte "Evet" dediler.

"Şimdi 56 dan 35 i çıkarıyorum; 56-35=21. İşte bu sayı yani 21 bize paranın 2. kişinin birinci (1.) yani sağ cebinde olduğunu gösteriyor."
Ali anlamadıklarını görünce "Başka bir örnek vereyim; cevap 97 olsaydı,sonuç 97-35= 62 olacaktı. Bu ne demekti?". Hakkı atıldı "6. kişinin 2. cebinde, soldu sanırım değil mi? Sağ birinci sol ikinci cebi simgelemiyor muydu?"

"Evet."dedi Ali. " Bu oyunu 2 ila 9 kişilik gruplarda yapabilirsiniz."

Merve "Hep 35 mi çıkarıyoruz? Neden?"

Ali "Evet ,hep 35 nedenini ben de tam olarak bilemiyorum, dayım açıklamıştı; ama aklımda tutamadım. Matematiğin güzelliği işte!"

Ahmet "Yok yok ,bu bence resmen sihir.Sen sihirbaz olursan iyi para kazanırsın."Bu sözleri çok önemli bir adam edasıyla söylemişti.

"Bizim sihir olarak gördüğümüz bütün o oyunlar aslında matematik, fizik, kimya gibi bilimlerin uygulamalarından başka bir şey değil. Yaşamımıza bakarsak aslında ne kadar büyülü bir dünyada yaşadığımızı anlarız."

"Sen de tıpkı benim Bilgiç Dedem gibi konuştun Ali." diye araya girdi Hakkı.

"Sanırım kütüphaneye dönsek iyi olacak. Daha yapacak çok işimiz var. " dedi Merve.

"Ayrıca bu güzel numarayı bizimle paylaştığın için teşekkürler Ali ama bunun bilimsel açıklamasını isterim ona göre!"

Ahmet "Bilim, bilim.Aman yeter ya, ne güzel bir oyun işte ..."

Merve "Olur mu? Bizim kendimizi yetiştirmemiz,her bakımdan bilinçli birer birey olmamız gerek."

Ali "Başlamayın gene.Dayıma sorarım, açıklamayı sana getiririm Merve."

Hep birlikte hesabı ödeyip kafeden çıktılar. Daha önlerinde yapmaları gereken bir proje vardı.